Matura z klp.pl. Zdaj na wymarzone studia z naszym serwisem

Charakterystyka Bilba Bagginsa

„Na honorowym miejscu siedział Gandalf, a trzynastu krasnoludów wokół niego przy stole. Bilbo zaś, na stołeczku przy kominku, żuł biszkopt (apetyt opuścił go całkowicie) i usiłował robić dobrą minę, jakby wszystko, co się działo, było rzeczą najzwyklejszą w świecie, a wcale nie żadną przygodą”.


Jednak pomimo zamiłowania do porządku, planowania, gromadzenia zapasów, dobrych manier, Bilbo miał w sobie coś z Tuka, co nie pasowało do wizerunku poważnego i poważanego hobbita. Początkowo przejawiało się to w jego roztargnieniu:

„Nigdy nie pamiętał zbyt dokładnie różnych rzeczy, jeśli ich nie zapisał w swoim kalendarzyku terminowym, na przykład tak: środa, herbata z Gandalfem. Poprzedniego dnia zanadto był podniecony, by o czymś takim pomyśleć”. Czasami też zapominał się na chwilę i marzył o wielkiej przygodzie, o jakich opowiadała mu matka, jednak nigdy nie „zagalopował się” na tyle, by faktycznie wyruszyć w nieznane, nie oglądając się za siebie, jak mieli w zwyczaju robić Tukowie.


- klp.pl bez reklam, 30 dni tylko 1,23 zł. Zamów teraz!

Porywcza krew przodków ze strony matki wzięła górę, kiedy usłyszał piękne pieśni krasnoludów o utraconych skarbach:
„Gdy tak śpiewali, Bilbo poczuł, że budzi się w nim miłość do pięknych rzeczy, które powstają dzięki pracy rąk, zręczności i czarom, namiętna i zazdrosna miłość, najgorętsza pożądliwość serc krasnoludzkich. Coś z dziedzictwa Tuków ocknęło się w hobbicie, zapragnął ruszyć w świat, zobaczyć wysokie góry, usłyszeć szum sosen i potoków, zbadać głębie jaskiń, miecz nosić u boku zamiast laski. (…) Wzdrygnął się i bardzo szybko stał się znów zwykłym panem Bagginsem z Bag End, pod Pagórkiem”.
W małym ciele hobbita toczyła się wielka walka pomiędzy pierwiastkiem Bagginsów, a pierwiastkiem Tuków. Doskonale wiedział o tym Gandalf, który dostrzegł drzemiący w Bilbie potencjał i to właśnie jemu zamierzał powierzyć zadanie łowcy skarbów, czym zaskoczył nie tylko krasnoludów, ale i samego hobbita.

Od tamtego momentu, kiedy rozpoczęła się wielka przygoda, Bilbo zaczął powoli, lecz zauważalnie, zmieniać się w prawdziwego bohatera. Co prawda, w czasie podróży często miewał napady lęku, czy nawet paniki spowodowanej lękiem wysokości:
„Nawet w najlepszych warunkach Bilbo dostawał na wysokościach zawrotu głowy; robiło mu się słabo, gdy wyglądał poprzez krawędź bodaj niewielkiego urwiska, nie cierpiał włażenia na drabinę, a cóż dopiero na drzewo (bo też nigdy przedtem nie był zmuszony uciekać przed wilkami)”.
Jednak zawsze odnajdował w sobie coś, co pozwalało mu przełamać paraliżujący strach. Najczęściej były to dwa magiczne przedmioty, które weszły w jego posiadanie. Pierwszym z nich był mały mieczyk wykonany przez elfy, który odnalazł w grocie trolli. Drugim natomiast był pierścień, dzięki któremu stawał się niewidzialny. Dzięki wspomnianemu magicznemu pierścieniowi, odnalezionemu przypadkiem w jaskini goblinów i Golluma, Bilbo decydował się na akty wręcz heroiczne. Będąc niewidzialnym stawiał czoła najbardziej przerażającym stworom, jakie w życiu widział. Z niektórymi przeciwnikami walczył nawet bez magicznego pierścienia na palcu:

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 - 


autor:

Karolina Marlęga -



Drukuj  Wersja do druku     Wyślij  Wyślij znajomemu   Wyślij Popraw/rozbuduj artykuł




Komentarze
artykuł / utwór: Charakterystyka Bilba Bagginsa



  • Charakterystyka Bilba Bagginsa - martynka (mskowron99 {at} o2.pl)
    Bohater, którego będę opisywać nosi dość nietypowe imię i nazwisko, a mianowicie - Bilbo Baggins. Choć dla nas jego imię brzmi dziwnie, to w świecie hobbitów, do którego należy, jest zupełnie normalne. Bilbo występuje w utworze pt. "Hobbit, czyli tam i z powrotem ", Johna Tolkiena. Bohater jest postacią fikcyjną, wspaniałym tworem wyobraźni autora. Rodzicami Bilbo są: matka - Belladona Tuk oraz ojciec - Bungo Baggins. Hobbit mieszka w okolicy Pagórka, gdzie cieszył się dużym szacunkiem ze strony innych mieszkańców. Jest on bardzo zamożnym hobbitem. Jego rodacy są niewielkiego wzrostu. Pomimo tego ich sylwetka jest wielce okazała, ponieważ brzuchy tych stworzeń przybierają ogromne rozmiary. Czupryna Bilbo jest kędzierzawa o brunatnej barwie. Również stopy tych stworzeń są owłosione. Hobbity nie noszą obuwia, ponieważ ich podbicia opatrzone są w twardą podeszwę. Palce u dłoni cechuje zręczność oraz smagłość. Bilbo ubiera się kolorowo, najczęściej w odcienie żółci oraz zieleni. Charakter bohatera cechuje solidność odziedziczona po ojcu. Spokój ducha zaś jest zaletą, którą zawdzięcza genom matki. "Odziedziczył po kądzieli ziarenko dziwactwa i to ziarenko czekało tylko na okazję, by zakiełkować." Tak więc ów hobbit nie był idealny, jak zresztą każde stworzenie na świecie. Posiadał jak każdy hobbit umiejętność bezszelestnego znikania, gdy zbliżał się człowiek. Postać ta budzi we mnie sympatię, ponieważ ma wiele pozytywnych cech, których można mu tylko pozazdrościć. Nie będę miała go chyba jednak poznać, bo zanim go zauważę zniknie bezszelestnie, nie zostawiając po sobie żadnego śladu.




Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi:
Hobbit, czyli tam i z powrotem - studia, matura, korepetycje i konsultacje on-line

Matura i studia z klp.pl. Zobacz inne serwisy Kulturalnej Polski
reklama, kontakt - Polityka cookies