Charakterystyka Bilba Bagginsa - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„(…) wyglądał i zachowywał się dokładnie tak, jakby był drugim wydaniem swojego solidnego i spokojnego ojca”, co nie zmieniało jednak faktu, iż „odziedziczył po kądzieli ziarenko dziwactwa i że to ziarenko czekało tylko na okazję, by zakiełkować”. Najbardziej znanym przodkiem Bilba był jego stryjeczny pradziad, niejaki Bullroarer Tuk, zwany Wielkim, ponieważ cieszył się olbrzymim, jak na hobbita wzrostem, dzięki któremu mógł nawet dosiadać konia. Wielki Tuk na stałe zapisał się do historii, po tym jak podczas bitwy na Zielonych Polach jednym zamachem kija strącił głowę dowódcy armii goblinów: „Głowa ta przeleciała sto łokci w powietrzu i zaryła się w króliczej jamie; w ten sposób bitwa zakończyła się zwycięsko, a jednocześnie wynaleziona została gra w golfa”. Od czasu do czasu krew Tuków brała górę nad krwią Bagginsów, a wówczas Bilbo robił rzeczy lub wymawiał słowa, których po ochłonięciu bardzo żałował i powtarzał sobie w myślach: „Głupiś był, mój Bilbo. Sam z własnej woli wpakowałeś się w awanturę”.

Na ogół bohaterami opowieści dla dzieci są albo ich rówieśnicy, albo nieco od nich starsi piękni młodzieńcy. W przypadku „Hobbita” jest nieco inaczej. Bilbo Baggins w dniu, kiedy odwiedził go Gandlaf i krasnoludy miał już ponad pięćdziesiąt lat! Był już zatem ustatkowanym i szanowanym mieszkańcem Pagórka, który nie oczekiwał przygód, ale spokojnego życia w domku odziedziczonym po rodzicach.

Bilbo Baggins przykładał wielką uwagę do porządku i czystości. Z równym zaangażowaniem dbał o wygląd swojego domku, jak i własny, o czym mogły świadczyć chociażby zawsze porządnie wyszczotkowane włosy palców u stóp. Goście, których uwielbiał podejmować, zawsze byli zachwyceni ładem panującym w jego norze. Bilbo dbał o każdy szczegół, wszystkie klamki błyszczały od polerowania, tunel obity był starannie boazerią, okna i drzwi miały idealnie okrągły kształt, nigdzie nie brakowało wieszaków na płaszcze i kapelusze gości. W jego domku znajdowało się mnóstwo porządnie zaopatrzonych spiżarni, a także kilka pokoi przeznaczonych wyłącznie na jego ubrania. O jego świetnych manierach i zamiłowaniu do przyjmowania gości najlepiej świadczy sposób, w jaki przyjął Gandlafa i krasnoludów. Każdemu z nich zaproponował coś do picia i jedzenia, a następnie sam przygotował posiłek i podał do stołu. O nienagannych manierach hobbita świadczy też sposób, w jaki usadził gości w głównej jadalni:


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  „Hobbit” – streszczenie w pigułce
2  Smaug
3  Geneza „Hobbita”



Komentarze: Charakterystyka Bilba Bagginsa

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2013-03-09 15:16:18

Bohater, którego będę opisywać nosi dość nietypowe imię i nazwisko, a mianowicie - Bilbo Baggins. Choć dla nas jego imię brzmi dziwnie, to w świecie hobbitów, do którego należy, jest zupełnie normalne. Bilbo występuje w utworze pt. "Hobbit, czyli tam i z powrotem ", Johna Tolkiena. Bohater jest postacią fikcyjną, wspaniałym tworem wyobraźni autora. Rodzicami Bilbo są: matka - Belladona Tuk oraz ojciec - Bungo Baggins. Hobbit mieszka w okolicy Pagórka, gdzie cieszył się dużym szacunkiem ze strony innych mieszkańców. Jest on bardzo zamożnym hobbitem. Jego rodacy są niewielkiego wzrostu. Pomimo tego ich sylwetka jest wielce okazała, ponieważ brzuchy tych stworzeń przybierają ogromne rozmiary. Czupryna Bilbo jest kędzierzawa o brunatnej barwie. Również stopy tych stworzeń są owłosione. Hobbity nie noszą obuwia, ponieważ ich podbicia opatrzone są w twardą podeszwę. Palce u dłoni cechuje zręczność oraz smagłość. Bilbo ubiera się kolorowo, najczęściej w odcienie żółci oraz zieleni. Charakter bohatera cechuje solidność odziedziczona po ojcu. Spokój ducha zaś jest zaletą, którą zawdzięcza genom matki. "Odziedziczył po kądzieli ziarenko dziwactwa i to ziarenko czekało tylko na okazję, by zakiełkować." Tak więc ów hobbit nie był idealny, jak zresztą każde stworzenie na świecie. Posiadał jak każdy hobbit umiejętność bezszelestnego znikania, gdy zbliżał się człowiek. Postać ta budzi we mnie sympatię, ponieważ ma wiele pozytywnych cech, których można mu tylko pozazdrościć. Nie będę miała go chyba jednak poznać, bo zanim go zauważę zniknie bezszelestnie, nie zostawiając po sobie żadnego śladu.




Streszczenia książek
Tagi: