Charakterystyka Bilba Bagginsa - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„Bilbo jednak przypomniał sobie, że ma u boku mieczyk, i dobył go z pochwy. Pająk odskoczył, a hobbit błyskawicznie przeciął więzy krępujące mu nogi. Z kolei sam zaatakował. Pająk najwidoczniej nigdy dotąd nie spotkał stworzenia uzbrojonego w tak groźne żądło; gdyby nie brak doświadczenia, umykałby z pewnością szybciej. Bilbo dopadł go, nim zniknął w ciemnościach, i rąbnął mieczem między oczy. Pająk jakby oszalał: zaczął podrygiwać, kręcić się, konwulsyjnie wywijać nogami, aż hobbit dobił go drugim ciosem i sam wyczerpany padł, tracąc na dłuższy czas przytomność”.


Czytelnikowi Bilbo dał się również poznać, jako wielki miłośnik przyrody. Leżało to z resztą w naturze hobbitów, żyjących przecież w pełnej harmonii z otoczeniem. Niejednokrotnie Baggins zachwycał się pięknem przyrody, nawet w miejscach, które na pierwszy rzut oka wydawały się być przerażającymi. Widać to doskonale we fragmencie, w którym Bilbo wspiął się na drzewo w Mrocznej Puszczy i przebił się przez gęste gałęzie i liście na światło słoneczne:
„Kiedy wreszcie mógł otworzyć oczy, zobaczył wokół siebie morze ciemnej zieleni, tu i ówdzie falujące pod tchnieniem wiatru; wszędzie roiło się od motyli (…). Czas jakiś Bilbo przyglądał się «czarnym admirałom» i rozkoszował miłym powiewem muskającym mu włosy i twarz”.


Oczywiście niektórych cech jego charakteru nic nie było w stanie zmienić. Wielokrotnie śnił o swoim pięknym i cichym domku, za którym nieustannie tęsknił. Często też okazywał się być wygodnickim „mieszczuchem”, który przywykł do lepszego trybu życia: „Bilbo, zbyt osłabiony, by pomagać w tej pracy, a poza tym niezbyt zgrabny do oprawiania królików i dzielenia mięsa, odbierał je od rzeźnika już przygotowane i podawał kucharzom”. Hobbit zapytano o to, cóż może być piękniejszego od lotu na grzbiecie Orła, w myślach odpowiedział: „gorąca kąpiel, a potem dobre śniadanie w ogródku przed domem”.Bilbo z czasem, głównie dzięki ciepłym słowom krasnoludów, sam zaczął wierzyć w drzemiący w nim potencjał:
„Hobbit miał nie mniej rozumu niż szczęścia, a na dodatek jeszcze czarodziejski pierścień - trzy bardzo cenne skarby. Doprawdy, tak go obsypali pochwałami, iż Bilbo zaczął wierzyć, że mimo wszystko tkwi w nim żyłka zuchwałego poszukiwacza przygód; więcej jednak czułby w sobie męstwa, gdyby było co na ząb położyć”.
Ta ważna przemiana pozwoliła mu nabrać pewności siebie, a nawet stać się nieformalnym przywódcą wyprawy. Nawet dla Thorina stało się jasne, że to Bilbo jest spoiwem, które scala ze sobą całą grupę. Czasami jednak Baggins tracił wiarę we własne siły i „nie podobało mu się wcale, że wszyscy na niego jednego liczą, wolałby mieć Gandalfa u boku”.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  „Hobbit” – streszczenie w pigułce
2  Smaug
3  Motyw domu w „Hobbicie”



Komentarze: Charakterystyka Bilba Bagginsa

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2013-03-09 15:16:18

Bohater, którego będę opisywać nosi dość nietypowe imię i nazwisko, a mianowicie - Bilbo Baggins. Choć dla nas jego imię brzmi dziwnie, to w świecie hobbitów, do którego należy, jest zupełnie normalne. Bilbo występuje w utworze pt. "Hobbit, czyli tam i z powrotem ", Johna Tolkiena. Bohater jest postacią fikcyjną, wspaniałym tworem wyobraźni autora. Rodzicami Bilbo są: matka - Belladona Tuk oraz ojciec - Bungo Baggins. Hobbit mieszka w okolicy Pagórka, gdzie cieszył się dużym szacunkiem ze strony innych mieszkańców. Jest on bardzo zamożnym hobbitem. Jego rodacy są niewielkiego wzrostu. Pomimo tego ich sylwetka jest wielce okazała, ponieważ brzuchy tych stworzeń przybierają ogromne rozmiary. Czupryna Bilbo jest kędzierzawa o brunatnej barwie. Również stopy tych stworzeń są owłosione. Hobbity nie noszą obuwia, ponieważ ich podbicia opatrzone są w twardą podeszwę. Palce u dłoni cechuje zręczność oraz smagłość. Bilbo ubiera się kolorowo, najczęściej w odcienie żółci oraz zieleni. Charakter bohatera cechuje solidność odziedziczona po ojcu. Spokój ducha zaś jest zaletą, którą zawdzięcza genom matki. "Odziedziczył po kądzieli ziarenko dziwactwa i to ziarenko czekało tylko na okazję, by zakiełkować." Tak więc ów hobbit nie był idealny, jak zresztą każde stworzenie na świecie. Posiadał jak każdy hobbit umiejętność bezszelestnego znikania, gdy zbliżał się człowiek. Postać ta budzi we mnie sympatię, ponieważ ma wiele pozytywnych cech, których można mu tylko pozazdrościć. Nie będę miała go chyba jednak poznać, bo zanim go zauważę zniknie bezszelestnie, nie zostawiając po sobie żadnego śladu.




Streszczenia książek
Tagi: