Charakterystyka Bilba Bagginsa - klp.pl
Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W pewnym momencie Bilbo wziął na siebie wielką odpowiedzialność. Hobbit osobiście postanowił zażegnać konflikt pomiędzy krasnoludami i ludźmi. Zdecydował się na oddanie Bardowi Arcyklejnotu, największego skarbu Thorina, by ten użył go jako karty przetargowej. Bohater zdawał sobie sprawę, że posunięcie to może całkowicie zniszczyć jego relacje z przyjacielem, ale jeszcze bardziej zależało mu na uniknięciu krwawej bitwy o coś tak błahego, jak złoto. Wykazał się wówczas wielką dojrzałością, którą docenił Gandalf.

Baggins udowodnił także, że w przeciwieństwie do krasnoludów, nie zależało mu na skarbach i bogactwach. Całkowicie zrzekł się swojej części złota i klejnotów uznając, że nie dadzą mu one szczęścia, a wręcz przeciwnie mogą ściągnąć na niego kłopoty:
„Jakżebym przewiózł skarb do swego kraju nie narażając się po drodze na walki i morderstwa? Nie mam też pojęcia, co zrobiłbym z nim w domu”.


Bilbo Baggins szczerze zaprzyjaźnił się z krasnoludami i Gandalfem podczas wspólnej podróży. Nie da się też nie zauważyć, że kompani równie wielką sympatią darzyli hobbita. Bilbo do tego stopnia zżył się z czarodziejem, że wręcz popłakał się, kiedy ten oznajmił wędrowcom, że musi ich opuścić. Baggins podobnie zareagował, kiedy dowiedział się o konaniu Thorina. Żegnając się z przyjacielem usłyszał od niego:
„Więcej dobrego tkwi w tobie, niż sam się domyślasz, synu miłego Zachodu. Masz odwagę i rozum połączone ze sobą we właściwej mierze. Świat byłby weselszy, gdyby więcej jego mieszkańców tak jak ty ceniło dobre jadło, zabawę i śpiew wyżej niż górę złota”.
Po śmierci Thorina Bilbo płakał tak mocno, że oczy mu zapuchły, a głos zachrypł. Hobbit „miał poczciwe, czułe serce. Długi czas upłynął, nim po tych zdarzeniach odzyskał humor na tyle, by znów zdobyć się na jakiś żart”.Bilo może być postrzegany jako klasyczny everyman odzwierciedlający wielki potencjał drzemiący w nas wszystkich. To przecież zwykła osoba, można powiedzieć. W dodatku niski wzrost, wiele słabości i bardzo prosta osobowość czynią z niego bardzo nietypowego bohatera. Jednak pomimo tego posiadał w sobie siłę, która czyniła go wielkim herosem. Po przeżyciu wielkiej przygody, wciąż był miłośnikiem częstych posiłków, porządku, poukładanego życia czy tytoniu. Jedyne, co się w nim zmieniło to to, że stał się znacznie bardziej pewny siebie i zdolny do brania odpowiedzialności za siebie i innych.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 -  - 6 -  - 7 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


  Dowiedz się więcej
1  „Hobbit” – streszczenie szczegółowe
2  Problematyka „Hobbita”
3  Czas i miejsce akcji „Hobbita”



Komentarze: Charakterystyka Bilba Bagginsa

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2013-03-09 15:16:18

Bohater, którego będę opisywać nosi dość nietypowe imię i nazwisko, a mianowicie - Bilbo Baggins. Choć dla nas jego imię brzmi dziwnie, to w świecie hobbitów, do którego należy, jest zupełnie normalne. Bilbo występuje w utworze pt. "Hobbit, czyli tam i z powrotem ", Johna Tolkiena. Bohater jest postacią fikcyjną, wspaniałym tworem wyobraźni autora. Rodzicami Bilbo są: matka - Belladona Tuk oraz ojciec - Bungo Baggins. Hobbit mieszka w okolicy Pagórka, gdzie cieszył się dużym szacunkiem ze strony innych mieszkańców. Jest on bardzo zamożnym hobbitem. Jego rodacy są niewielkiego wzrostu. Pomimo tego ich sylwetka jest wielce okazała, ponieważ brzuchy tych stworzeń przybierają ogromne rozmiary. Czupryna Bilbo jest kędzierzawa o brunatnej barwie. Również stopy tych stworzeń są owłosione. Hobbity nie noszą obuwia, ponieważ ich podbicia opatrzone są w twardą podeszwę. Palce u dłoni cechuje zręczność oraz smagłość. Bilbo ubiera się kolorowo, najczęściej w odcienie żółci oraz zieleni. Charakter bohatera cechuje solidność odziedziczona po ojcu. Spokój ducha zaś jest zaletą, którą zawdzięcza genom matki. "Odziedziczył po kądzieli ziarenko dziwactwa i to ziarenko czekało tylko na okazję, by zakiełkować." Tak więc ów hobbit nie był idealny, jak zresztą każde stworzenie na świecie. Posiadał jak każdy hobbit umiejętność bezszelestnego znikania, gdy zbliżał się człowiek. Postać ta budzi we mnie sympatię, ponieważ ma wiele pozytywnych cech, których można mu tylko pozazdrościć. Nie będę miała go chyba jednak poznać, bo zanim go zauważę zniknie bezszelestnie, nie zostawiając po sobie żadnego śladu.




Streszczenia książek
Tagi: